Sugeng Rawuh

Home Refinance Loanpamartajawa ayo-ayo samya udhu "wiji" klungsu, dhudhah-dhudhah budaya jawa, jajag-jajag kedhunge basa, pawitan suku jaja ateken janggut, pawadan sregep tinon lan takon, cukla-cukli mbremana sandhi, pancadan sumarah manembah mring kersane Hyang Widhi Wasesa. dimen lestari jiwa jawi wani anjawani anjarwani...

Readmore

Sugeng Rawuh Sanggar Sastra Jawa, Ketoprak, Wayang, Pranatacara, paes lan tari, Yudhistira 5, Banguntapan, Bantul, Ngayogyakarta....

Readmore

Urip Sejati, Sejati Urip Urip iku rasa, rasa iku urip, urip tanpa rasa iku reca. wira wiri ora rumangsa wirang karana wus ilang rasane den samudana ora krasa, direrepa ora rumangsa, disendhu ora digugu, dipenggak nyangkal tenggak, digatra sansaya ndadra Atine tan tanggap, esmune sepi ing sasmita, meguguk mangutha waton, mbondhan tanpa ratu watake pekok tan kena ginepok alok, sikepe mbedhug boten kinukup ing gludhug

Readmore

Senin, 04 Mei 2009


Yu Cangik Wurung Dadi Anggota Dewan


Wis sepasar iki aku ora ketemu Yu Cangik, embuh mblayang nandi, kamangka biasane thungal-thungul, kemlithih dolan nyang omahku, luwih-luwih wingi-wingi wektu mangsa kampanye kae, esuk awan sore bengi telpon lan sms ora ana kendhate. Piye-piye wis dadi kanca, kadhangkala ora mentala, wis ngerti menawa aku kaliyan Yu Cangik beda partai, nanging kanthi majune Yu Cangik dadi caleg, aku pancen kudu melu cawe-cawe. Paribasane tega larane ora tega patine, apa maneh Yu Cangik iku jejere wanita kang amung karibetan ing nyamping kagubet ing rikma, mula menawa aku ora asung pambiyantu mesthi wae akeh sing banjur nyalahake aku. Aku dhewe tiba ewuh aya, kepara malah ana pitenah menawa aku tumindak lelemeran “selingkuh politik” kanthi kampanye kanggo partai liya, ora selak genderaku lawas sing wis suwe tak belani pancen uga mbutuhake tenagaku. Aku mung kudu wasis andum wektu, andum gawe, kareben kabeh lumaku lan ora katon saru,


Bali marang crita ilange Yu Cangik, mendahneya kulawargane banget trenyuh lan prihatin, karana KPUD wis netepake sapa-sapa kang kepilih lan wenang nglenggahi kursi Dewan Perwakilan Rakyat Daerah. Entuk-entukane swara pemilih “by name” sing milih Yu Cangik, menawa digunggungsungsun durung nyukupi Bilangan Pembagi Pemilih (BPP) ing Daerah Pemilihan (Dapel) wilayahe Yu Cangik. Menawa dirasa pancen nggrantes, lan cures, wis direwangi keraya-raya ngentekake bandha, tembe mburine mung ngundhuh wirang, ninggal utang lan tuwuh samsara.


Jan-jane wingi-wingi aku ya wis ngelingake, menawa luwih becik Yu Cangik ngurungake anggone nyaleg, nanging sajake krentege ora bisa dipenggak, jarene kanggo neter kadigdayan jajag-jajag ngelmu, nglanggati pra pendukunge. Ana saweneh nom-noman sing saguh dadi cucuk lampah, utawa team sukses lan saguh mlaku golek swara pemilih. Nom-noman iki sing terus ngobong atine Yu Cangik lan kulawargane kanthi aweh palapuran saka lapangan menawa pendukunge Yu Cangik wis kompak lan sansaya akeh. Mesthi wae Yu Cangik banjur kebrongot lan cal-cul, nyah-nyoh ora owol ngucurake redana lan beya. Mbuh saka ngendi olehe redana lan beya mau, kepara apa sing bisa cepet dadi dhuwit banjur dilintirake mlebu gadhen. Wola-wali aku paring pemut supaya metune redana dikendhaleni, katimbang-timbang bobot gedhene kalayan kahanan, nanging Yu Cangik mbok menawa kadhung kadunungan rasa isin, gengsi menawa ora bisa nandhingi kampanyene caleg liya.


Tiba wektu etung-etungan swara jebul njeblug tenan, swara kang milih Yu Cangik mung sethithik, iku ateges ora jumbuh, glethek pethele Yu Cangik kapusan!. Plak kapidara njungkel ing bantala, nangis angraris ngiris ati, tumetesing waspa anjala niti mili satiti siji-siji. Yu Cangik rumangsa lara lan ora trima geneya kaya mangkono piwales sing ditampa. Kanggoku prastawa iki ora nggumunake, donyane politik pancen kaya ngono kuwi, sapa lena bakal cilaka, karana politik mung kebak wong sing licik, silih undhih golek menang kanthi cara apa wae. Wektu-wektu iki wis ora ana unggah-ungguh, suba-sita lan ngregani liyan, kanggo nggayuh kamukten wong tegel mrejaya mungsuhe kanthi wengis, kepara kanca bisa dadi mungsuh, mungsuh bisa dadi kanca.


Menawa dionceki pancen tatacara/system pemilu caleg iki banget ora adil, Pemilu caleg wektu iki mung duweke wong sing sugih bandha, ora ngladeni wong karep lan pinter nanging mlarat. Mula mundhak kedawa-dawa tak pupus crita bab Yu Cangik. Kareben Yu Cangik ngilang lan sesidheman sawetara wektu, Yu Cangik pengin gugat mring Hyang Manon njumenengi ratri, angrasuk weninge ati amrih caket mring Gusti. Mung kanthi cara mangkono bisa meper kanepson lan tata-tata kanggo ngadhepi ombaking urip kang luwih nggegirisi ing tembe wuri.

Selasa, 21 April 2009


Dursasana kapralaya


Isih ngocap rasani satriya Kurawa, beda maneh menawa ngandha Raden Dursasana, Satriya Banjarjunut, adhi cer Duryudana kangmase Durmogati, putra Destarata lan Dewi Gendari Suta.

Menawa Durmagati pawakane lemu semu ndhagel, prigel ngolah tembung luwih-luwih menawa nyecenges Sengkuni. Durmogati awake pendeng, uteke rada penceng, gulune mblesek raine ndangak, swarane bindheng, dene Dursasana gagah gedhe dhuwur, brengose sakepel, wok simbar jaja, swarane banter, sora guyune merga sajak kamban cangkeme.

Raden Dursasana duwe sisihan aran Dewi Saltani, lan peputra siji Raden Dursala, sing sektine ngluwihi ramane. Emane Raden Dursala tiwas dening Raden Gatutkaca sadurunge perang brubuh Baratayuda bedhah.

Dursasana utawa Duhsasana (Sansekerta: Duśśāsana), dhapukan Kurawa kang kadunungan sipat adigang adigung adiguna, seneng umuk angedhapruk sundhul ngawiyat, ngilani dayane liyan lan sok murang tata nggonjak saresmi dolanan wanita. Karemane ngombe banyu gendheng, vodka, whyski-cola, elek-eleke anggur cap orang tua kepara menawa ora ana liyane lapen ya kolu. Sumbare kaya mutung-mutungna wesi gligen, dhasare sinisihan bandha turah donya, sugih brahewu, karepe nyawa wae pengin dituku.

Patine Raden Dursasana ing perang Baratayuda, banget nrenyuhake, beda adoh kalayan lelakone kang brasak nyempal tunggak. Sawise lerepe Lesmana Mandrakumara putra Duryudana, sabanjure Dursasana sinengkaake ngaluhur ginadhang nggateake Duryudana ngembani Ngastinadiraja. Dursasana dieman ora oleh maju ayuda, malah Duryudana mapanake Dursasana ing dhampar kaprajan, sinambi ngamping-ampingi njaga Banowati sisihane Duryudana.

Nanging Banowati ora jenjem rasane lan ora tentrem atine, apa maneh ngerti menawa Dursasana watake brangasan, nggonjak cluthak marang sa sapaa wanita. Banowati banjur ngobong atine Dursasana kanthi telahan satriya jiirih wedi getih, Dursasana genten misuhi Banowati minangka mata pitane Pandhawa lan wis tumindak lelemeran slingkuh kalayan Arjuna, buktine Banowati luwih sedhih kelangan patine Abimanyu tinimbang kelangan patine Lesmana, putrane dhewe.

Dursasana saya suwe saya kebrongot atine amerga dicecamah dening Banowati. Kocapa kacarita Dursasana sigra cancut taiwanda sikep maju ngayuda, nggoleki mungsuh pilih tandhing Raden Bima Sena. Ganepe carita Raden Dursasana kalindhih ing yuda, matemah banjur keplayu nggenjrit ndhelik sidheman nyemplung Kali Cing Cing Goling. Bima Sena sedya nyemplung kali Cing-Cing Goling nututi Dursasana, nanging Kresna ngelingake Sena menawa kali Cing- Cing Goling wis di pasangi wirid donga sepata japa mantra ala dening Durna, menawa Pendhawa nyemplung kali Cing-Cing Goling mesthi bakal tumpes kalindhih yudane.

Watak licik Dursasana katon ing crita iki, saben-saben kalah perang kalayan Bima Sena, Dursasana nuli nyemplung kali Cing-Cing Goling, mesthi wae Bima Sena ora wani nututi nyemplung kali wedi kena walat sengker sing dipasang Durna. Ambal-ambalan Dursasana nyemplung kali Cing Cing Goling ngguwang rasa wirang sing penting slamet bisa ngulur nyawa, noya nayu baskara titi mangsa wus tumeka titiwancine sukmane Tarka lan Sarka mbales lara wirang. Tarka lan sarka iku tukang satang paru gethek kali Cing-Cing Goling sing diperjaya Dursasana kango tumbal kurawa. Tarka lan Sarka kaidinan sing murbeng gesang kanggo males lara wirang, utang pati ijol pati, nalika Dursasana diuyak Bima lan arep nyemplung kali Cing-Cing Goling Tarka lan Sarka njegal sikile Dursasana matemah nggeblak dhawah kantaka ing bantala, wurung nyemplung kali. Ing kalodhangan kuwi Bima age-age njambak rambute Dursasana diseret ngedohi kali Cing Cing Goling, banjur didugang, didhupak, dibanting, dicengkiwing, dibuwang persis kaya kesenengane Dursasana nalika nganiaya mungsuhe.

Mirsani adhine kaaniaya dening Bima, Duryudana ora mentala, prasasat tega larane ora tega patine, mula Duryudana ngerih-erih angarih Bima supaya ngeculake Dursasana lan gawe prajanjen menawa Baratayuda dipunggel dina iku uga, sabanjure bakal mbalekake Ngastina lan Indraprasta.

Bima bingung, ewuh aya ing pambudi, nanging Kresna ngelingake supaya Bima aja lena, kaya ngapa kejeme Kurawa duk ing uni, kepara wis wola-wali goroh lan ngapusi, tanpa ngeculake Dursasana, Pendhawa mesthi menang. Bima banjur bangkit kanepsone, Dursasana gya kacandhak, tangane Dursasana dipotheng-potheng, ditugel nganti ucul saka ugel-ugel, ditendhang nganti adoh tiba tebane. Bima Sena sajak ngetok kanepsone, Dursasana sing wis buntung, awake banjur disebit-sebit, getihe diombe nganti tatas telas.

Ing prastawa kuwi dumadakan Dewi Wara Durpadi marak ing tengahing ayuda, gya nyedhaki Bima sing isih gudras ludira. Durpadi nate nadar menawa bakal ngombe getihe Dursasana karana ing lelakon duk ing uni Dursasana wani nggonjak Wara Durpadi. Ngerti menawa getihe wis entek, Bima Sena banjur meres brengos lan jenggote sing isih teles gupak rahe Dursasana banjur diusapake ing rikmane Dewi Durpadi.

Sawise Kurawa tumpes kelor, Ngastina banjur di jeki dening Pandhawa., mesthi wae kasatriyan Banjarjunut bakal ganti critane.

-Tancep kayon-
KJG-

Minggu, 19 April 2009


Caleg Durmogati


Umyeg bab Pemilu Legislatif (pileg) 2009 ing nagri Susuh angin, tumeka tataran wektu iki pancen isih dadi kembang lambe. Luwih-luwih ing giaran tipi lan radio, kepara malah njuwarehi, esuk, awan, sore bengi ora ana pedhote para cangkem-cangkem ngompleh ngonceki bab pemilu legislatif. Semono uga ing pasrawungan lan patembayatan, akeh kang keplok -keplok melu alok adol tombok gawe ulasan pulas-pulas memba wong winasis ing babagan politik.
Kocapa kacarita padha crita seje papane, para caleg kang wurung akeh sing keduwung, limbung lan bingung, ilang nalar weninge matemah ana sing sangklir pikire lan dadi kenthir uteke, ana uga sing tega nglalu munthes lelakon urip.

Miturut panemuku, pemliu legislatif 2009 ing nagri Susuh angin iki pancen ngeda-edabi. Wragat kanggo "nuku" demokrasi iki ora baen-baen, nganti trilyunan, emane hasile ora setimbang kaliyan beya lan wragat kang akeh mau. Tatacara kanggo ninting lan nanting wakil rakyat sing digawe KPU durung jumbuh kaliyan gegayuhan utawa pepinginan kanggo nukulake anggota dewan sing peng-pengan lan sinengguh ampuh.

Geneya kasunyatane para caleg kang kepilih mau isih akeh sing kedunungan sipat denawa, adoh saka sipat sinatriya. Paling banter memper satriya kurawa, watake wira-wiri ora wirang tan gugup sinengguh ing gludhug. Kurang luwih watak wantune para anggota dewan kira-kira kaya sipate Raden Durmogati kang mangkene = kurawa brandhal cedhal, kementhus clingus, cablaka, cebol, perot, peot, pincang, peyang, penjol, mlincur wani ngawur, rumangsa bisa, ora bisa rumangsa, wani salah wegah seleh, mlubut kendel luput, ming kadangkala tanggungjawab nek cetha sembulehe utawa gedhe dhuwite, nyolongan, ngapusi lan sok dhemenan, boros, ngowos, ndobos tanpa wos, uripe tansah asuka-suka parikena, dhahar kembul bujana andrawina karemane iwak sona. mburu wareg mentah mateng mlebu weteng ora eling barang peteng utawa hasile ngglibeng. Kanggo nggayuh kekarepane ora wigih ancik-ancik ndhase kanca, guyune lakak-lakak nyangkal tenggak, kekarepane angel dipenggak..
Bendung Kahyangan dan Komunitas Seni Kampoeng Budaya Pendoworejo

Menapak hari Rabu terakhir Kelender Tahun Jawa, 24 Sapar 1940 Tahun Ehe Windu, watak wungu, pranoto mangsa kasanga, pangarasan lakuning srengenge, pancasuda lebu katiup angin, dina pare, Rabu Kliwon 24 Safar 14265 H atau kalender internasional 14 Maret 2007, atas prakarsa Komunitas Seni Kampoeng Budaya Pendoworejo menggelar upacara tradisi “Saparan Rabu Pungkasan”. Masyarakat 17 Dusun di lingkup wilayah Desa Pendoworejo, Kecamatan Girimulyo, Kabupaten Kulon Progo, berduyun menuju satu titik pusat acara yakni Bendung Kahyangan. Bukan tanpa alasan jika Bendung Kahyangan dipilih sebagai tempat ritual kenduri rabu Pungkasan, menurut Lurah Desa Pendoworejo R. Landung Wiyono, hulu Sungai Kahyangan merupakan tempuran dua sungai yang airnya secara turun temurun memberi kehdupan bagi masyarakat, yang digunakan untuk irigasi pertanian, ternak maupun mencukupi kebutuhan sehari-hari.

Upacara ritual dimulai dari Sanggar Budaya “Bodronoyo” dengan arak-arakan tumpeng yang melambangkan rasa syukur yang bergunung-gunung, serta beberapa sesaji lain yang dikemas dalam wadah “tenong” bambu, yang masing-masing sarat makna dan filiosofi. Perjalanan menuju Bendung Kahyangan yang berjarak 3 km ditempuh dengan jalan kaki melintasi perkampungan, tak ayal penduduk dan anak-anak antusias menyambut berjajar di sepanjang jalan menuju arena upacara. Kirab dan arak-arakan ini menjadi menarik karena di ikuti oleh berbagai atraksi seni dari performing art sejumlah Mahasiswa ISI Yogyakarta, Gejok Lesung, Taman Budaya Yogyakarta (TBY) TeMBI, Komunitas Seni Kampoeng Budaya, Kelompok Jathilan (Kuda Lumping) Turangga Muda, Komunitas Vespa, serta iring-iringan masyarakat penggembira yang secara keseluruhan membentuk formasi barisan sepanjang 1 km lebih.

Sesampai di Bendung Kahyangan, kenduri pun dimulai dengan terlebih dahulu diadakan upacara-upacara tradisi dan doa yang dipimpin oleh penetua (sesepuh) Desa Pendoworejo, Kyai Marto Rejo. Sementara itu, Ki Sri Moelyonoi, S.Sos. selaku Ketua Panitia dalam laporannya menyebutkan bahwa Upacara Rabu Pangkasan di Bendung Kahyangan ini merupakan agenda rutin yang secara turun temurun puluhan tahun dilakukan. “pada perkembangannya hari ini acara mempunyai tiga sasaran yakni, melestarikan dan memelihara sikap kebersamaan, kerukunan serta kearifan lokal masyarakat, mengangkat potensi seni dan budaya, serta menghidupkan geliat Desa Pendoworejo sebagai Kampoeng Budaya atau desa wisata dengan memberikan fasilitas back ground laboratoriuum alam yang asri” kata Sri Mulyono dalam laporannya.

Berkaitan dengan upacara Rabu Pungkasan Tahun 2007 ini Sri Mulyono yang juga seorang dalang itu mengungkapkan beberapa agenda penyerta lain yakni : Lomba Lukis Anak TK-SD se Kabupaten Kulon Progo, dengan tema Lingkungan Hidup dan Tradisi dikuti oleh 50 anak terseleksi, Festival Jathilan yang dikuti oleh 6 group, Atraksi Kolaborasi pelukis 4 penjuru angina 5 pancer yang di motori oleh pelukis Godod Sutejo dan didukung puluhan pelukis dari 4 arah angin, yakni Purworejo –Temanggung (barat), Ambarawa-Salatiga (utara), Banyuwangi-Solo (timur), Bantul-Cilacap (selatan), dan Pendoworejo, Kulon Progo sebagai pancernya. (pusat.red). “Yang membanggakan secar keselurruhan upacara tradisi ini dilakukan dengan dana swadaya murni dari masyarakat, tidak sepeserpun mendapat bantuan dari puhak manapun, baik swasta maupun pemerintah, inilah modal mendasar yang harus terus dipelihara sehingga ke depan dengan dukungan dan keterlibatan semua pihak maka diharapkan acara dapat terselenggara semakin meriah” ungkap Sri Moelyono menutup laporannya.

Upacara adat tradisi unik ini, dihadiri oleh Bupati Kulon Progo H. Toyo S Dipo, Ketua DPRD Kulon Progo Drs. Kasdiyono, Kepala Dinas Pariwisata, serta perangkat struktural pemerintah lainnya. Dalam sambutannya Toyo S Dipo menyampaikan rasa bangganya atas upaya-upaya konkrit dari masyarakat untuk mejaga tradisi dan mengembangkan budaya seperti yang berlangsuung di Pendoworejo ini. Toyo juga tidak bisa menyembunyikan rasa kekagumannya melihat suasana keakraban masyarakat serta potensi Bendung Kahyangan yang begitu indah manawan. “Dalam masa jabatan saya ke dua ini, saya begitu menyesal mengapa saya terlambat mengetahui keberadaan dan potensi Bendung Kahyangan, oleh karena itu saya mendukung sepenuhnya semua kegiatan Kampoeng Budaya Pendoworejo dan segala sesuatunya perlu dikaji dan dikoordinasikan dengan pihak-pihak terkait, agar menjadi semakin tertata” ujar Bupati Kulon Progo.

Menandai kegiatan Kampoeng Budaya, pada kesempatan itu Bupati Kulon Progo melepas burung merpati putih sebagai simbul ketulusan, kebebasan dan kedamaian. Kenduri Saparan Rabu Pungkasan, diakhiri dengan dhahar kembul (makan bersama) makanan “tenongan” sesaji berupa nasi gurih, ingkung ayam, aneka buah-buahan, dhawet, yang dsajikan oleh masyarakat, tampak Bupati beserta rombogan begitu menikmati santapan serta suasana alam Bendung Kahyangan yang segar. Menutup rangkaian saparan ini pada malam harinya digelar pentas Wayang Kulit semalam suntuk di Sanggar Seni Bodronoyo, oleh among siswa Habiranda Kraton Ngayogyakarta, sekaligus dibagikan hadiah serta tropi berbagai lomba yang diselenggarakan.

KJG-

Selasa, 24 Maret 2009

Sekilas Profil Seniman Lawak:
Bambang (Rabies) Suprastowo


Bambang Suprastowo seniman serba bias yang dilahirkan di Yogyakarta, 3 Juli 1970, pada akhirnya lebih kondang dengan nama panggung Bambang Rabies. Kesenimanan Bambang Rabies ini memang tidak jatuh dari langit, namun alur aliran darah seni sudah mengalir sejak dari nenek moyangnya. Bahkan jiwa seni tersebut diasah sejak sejak kecil, pada Tahun 1970-1980 sudah aktif terilbat dalam pentas keliling ketoprak tobong PS. BAYU milik keluarga trah GITO-GATI Pajangan, Sleman, Yogyakarta

Sebagaimana diketahui Bambang Rabies adalah putra dari seniman dhalang- dan pemain ketoprak GITO, pasangan kembar dari GATI yang juga sama-sama terjun menggeluti dunia seni peran panggung, kemudian lebih dikenal sebagai seniman GITO-GATI.


Awalnya Bambang Rabies sebenarnya bercita-cita untuk menjadi dalang. Namun, ia menyadari vokalnya (suluk dan kandha) tidak memadai, oleh ayahnya dalang terkenal Sugito, ia disarankan untuk jadi seorang pelawak. Dan akhirnya saran sang ayah ini menjadi berkah, Bambang Rabies kini menjadi pelawak kondang di Yogyakarta bahkan sudah menasional, sehingga dalam bulan-bulan baik ia biasa menolak job.

Bagi, dia menjadi seorang pelawak dituntut untuk selalu belajar, menambah wawasan, dan peka terhadap fenomena kehidupan. Untuk menambah pengetahuannya itu, ia banyak belajar dari kakak-kakak seniornya, seperti, Marwoto, Daryadi, dan juga dari ayahnya sendiri (Gito), juga pamannya Gati, Bambang selalu belajar dari kehidupan, dari lingkungan sekitar, juga dari pergaulan sehari-hari. Pada awala kariernya Rabies naik berkat berkat kerja kerasnya serta modal mental sebagai juara I Lomba Lawak Tingkat Jateng-DIY.

Penampilanny selalu segar dengan ciri kas gaya cengengesan serta gerak acting yang spontan tidak dibuat-buat. Jadi selain dari lontaran kata-kata yang lucu, daya tarik Rabies kuat dari segi mimik wajah. gerak serta polah tingkah yang luwes, karena Bambang Rabies juga sekaligus seorang penari yang handal. Dari sekian penampilan panggung yang sangat berkesan baru-baru ini adalah, saat tampil dihadapan Ibu Megawati Soekarno Putri, di Jakarta. Dalam waktu dekat ini menurut rencana Bambang akan tampil di panggung kampanye salah satu partai politik di Kulon Progo, untuk mermaikan acara dan memberi hiburan yang segar

Kontak person Bambang Rabies : ada pada redasksi

Senin, 23 Maret 2009



Wayangan Ing Sanggar Bodronoyo


Malem minggu wingi ( 21/3/09), Sanggar Seni Bodronoyo, Girimulyo Kulon Progo ngadani pasugatan ringgit wacucal kang mujudake adicara ajeg saben wulan sepisan. Wayangan bengi iku ginelar runtut kaya adad saben kawiwitan tabuh wolu bengi binuka kanthi uyon-uyon gendhing pambuka lan soran, dening niyaga Laras Madya Wirama.


Pepak andher pra kadang sanak waruju sakiwa tengen sanggar kang rawuh amirsani pasugatan, jarene kanggo nyapih kahanan lan golek pangarem-arem lejaring ati. Pancen gelaring seni wayang ing sanggar Bodronoyo mono kaajab bisa migunani tumrap sedulur tangga teparo ujube kanggo asung wewengan palipur sokur bisa nut ilining sedya melu angleluri kabudayan adiluhung


Wayangan pendhak sasi sepisan sanggar Bodronoyo iku uga dadi ajang gladhen siswa-siswa pamulangan dhalang Habiranda. Kraton Ngayogyakarta. Para siswa pamulangan Habiranda rumangsa antuk sembulih kang becik, karana bisa nggladhi ngelmu lan kaprigelan ing papan iku, karana ora akeh papan kang sinedya cumawis kanggo ngasah kaprigelan dhalang. Mula saka iku sanggar Bodronoyo asung papan sak ubarape gangsa lan wayang kanggo gladhen dhalang. Nanging wus ana wewaler baku kang sinerat menawa gelaring pasugatan ringgit wacucal mau kudu tansah ngugemi pakem lan ora nalisir saka wewaton wayangan gagrag ngayojakarta. Saupama ana guyon lan garap gendhing kudu winates, werdine murih anggone nggelar lakon bisa tatas, antawecana lan sastra sansaya kaasah titis terwaca.


Wondene ingkang ngasta minangka dhalang bengi iku, panjenengane Ir. Suryono. M.Phil, salah sawijining dosen Fakultas Teknik ing pawiyatan luhur UGM. Mungguh lakon kang digelar yaiku Samba Sebit. Miturut pamawas sing dak runggu, Ir Suryana wus lumayan ing babagan sabet, sanggit lan sastra, nanging isih kudu sinau kanthi temen bab suluk. Bengi iku Ir. Suryono nampa sampur minangka dhalang, njangkepi urutan kang kaping 16 periode pentas tahun 2008- 2009. Gunggunge dhalang kang kagatra urut kacang ana 22, tegese isih ana 6 dhalang maneh kanggo mungkasi periode pentas tahun 2008-2009. Mengkono sawetara khabar saka Sanggar Bodronoyo. Nuwun

Minggu, 01 Maret 2009

CUPLIKAN SEJARAH KULON PROGO

Wilayah Kulon Progo… sebelum menjadi Kabupaten Kulon Progo pada Tangga 15 Oktober 1951, terbagi atas dua kabupaten yaitu Kabupaten Kulon Progo yang berada di bagian utara sebagai bagian wilayah Kasultanan Ngayogyakarta Hadiningrat dan Kabupaten Adikarta di bagian selatan yang merupakan wilayah kekuasaan Kadipaten Pakualaman.

WILAYAH KASULTANAN NGAYOGYAKARTA HADININGRAT (KABUPATEN KULON PROGO) :Wilayah Utara.

Sebelum Perang Diponegoro di daerah Naragung, termasuk didalamnya wilayah Kulon Progo, merupakan wilayah kosong tanpa kekuasaan atau belum ada pejabat pemerintahan yang menjabat di daerah sebagai penguasa. Pada waktu itu roda pemerintahan dijalankan oleh Pepatih Dalem yang bertempat tinggal di Ibukota negara Kutogoro. Setelah Perang Diponegoro 1825-1830 di wilayah Kulon Progo (kasultanan) terbentuk empat kabupaten kecil yaitu:

1. Kabupaten Pengasih, tahun 1831
2. Kabupaten Sentolo, tahun 1831
3. Kabupaten Nanggulan, tahun 1851
4. Kabupaten Kalibawang, tahun 1855
Masing-masing kabupaten tersebut dipimpin oleh para Tumenggung atau Riyo.

Menurut buku ‘Prodjo Kejawen’ pada tahun 1912, 4 Kabupaten Kecil yakni Kabupaten Pengasih, Sentolo, Nanggulan dan Kalibawang digabung menjadi satu dan diberi nama Kabupaten Kulon Progo, dengan ibukota di Pengasih. Bupati pertama dijabat oleh Raden Tumenggung Poerbowinoto.

Dalam perjalanannya, sejak 16 Februari 1927 Kabupaten Kulon Progo dibagi atas dua Kawedanan (distrik) dengan delapan Kapanewon (onder distrik), sementara itu ibukota kabupaten dipindahkan ke Sentolo. Dua Kawedanan tersebut adalah Kawedanan Pengasih dan Kawedanan Nanggulan, yang masing-masing membawahi 4 Kapanewonan (onder distrik). Kawedanan Pengasih meliputi kepanewonan Lendah, Sentolo, Pengasih dan Kokap/sermo. Sedangkan Kawedanan Nanggulan meliputi kapanewonan Watumurah(Girimulyo ), Kalibawang dan Samigaluh. Adapaun yang menjabat bupati di Kabupaten Kulon Progo sampai dengan tahun 1951 adalah sebagai berikut:
1. RT. Poerbowinoto
2. KRT. Notoprajarto
3. KRT. Harjodiningrat
4. KRT. Djojodiningrat
5. KRT. Pringgodiningrat
6. KRT. Setjodiningrat
7. KRT. Poerwoningrat

WILAYAH KADIPATEN PAKUALAMAN (KABUPATEN ADIKARTA) : Wilayah Selatan

Di daerah selatan Kulon Progo ada suatu wilayah yang masuk Keprajan Kejawen yang bernama Kabupaten Karang Kemuning yang selanjutnya dikenal dengan nama Kabupaten Adikarta. Menurut buku ‘Vorstenlanden’ riwayat Kabupaten Adikarta sebagai berikut : disebutkan bahwa pada tahun 1813 Pangeran Notokusumo diangkat menjadi KGPA Ariyo Paku Alam I dan mendapat palungguh di sebelah barat Sungai Progo, sepanjang pantai selatan yang dikenal dengan nama daerah sebelah utara Pasir Urut Sewu. Oleh karena tanah pelungguh (Pelenggah) itu letaknya berpencaran, maka Sentana Dalem Paku Alam yang bernama Kyai Kawirejo I menasehatkan agar tanah pelungguh tersebut disatukan letaknya. Dengan penyatuan pelungguh tersebut, maka layaklah menjadi satu daerah kesatuan yang (luasnya) setingkat kabupaten. Daerah ini kemudian diberi nama Kabupaten Karang Kemuning dengan ibukota Brosot. Sebagai Bupati yang pertama adalah Tumenggung Sosrodigdojo.

Pada mas pemerintahan Bupati kedua, yang dijabat oleh R. Rio Wasadirdjo, KGPAA Paku Alam V memerintahkan agar mengusahakan pengeringan tanah rawa di Karang Kemuning. Rawa-rawa yang dikeringkan itu kemudian dijadikan tanah persawahan yang sungguh-sungguh elok, Adi (Linuwih) dan Karta (Subur) atau daerah yang sangat subur. Oleh karena itu, maka Sri Paduka Paku Alam V selanjutnya berkenan menggantikan nama Karang Kemuning menjadi Adikarta pada tahun 1877 dengan ibukota di Bendungan. Pada perkembangan selanjutnya pada tahun 1903 Ibukotanya dipindahkan ke Wates.

Kabupaten Adikarta terdiri dua kawedanan (distrik) yaitu kawedanan Sogan dan kawedanan Galur. Kawedanan Sogan meliputi kapanewon (onder distrik) Wates dan Temon, sedangkan Kawedanan Galur meliputi kapanewon Panjatan dan Brosot.

Adapun yang menjabat Bupati di Kabupaten Adikarta sampai dengan tahun 1951 berturut-turut sebagai berikut:
1. Tumenggung Sosrodigdojo
2. R. Rio Wasadirdjo
3. R.T. Surotani
4. R.M.T. Djayengirawan
5. R.M.T. Notosubroto
6. K.R.M.T. Suryaningrat
7. Mr. K.R.T. Brotodiningrat
8. K.R.T. Suryaningrat (Sungkono)

KESATUAN WILAYAH DENGAN JAWA BESAR/INDONESIA: PENGGABUNGAN KABUPATEN KULON PROGO DENGAN KABUPATEN ADIKARTA

Setelah Proklamasi Kemerdekaan RI, 17 Agustus 1945, Sri Sultan Hamengu Buwono IX dan Paku Alam VIII Pada 5 September 1945 mengeluarkan amanat yang menyatakan bahwa Wilayah Kekeuasaan Kasultanan dan Pakualaman adalah daerah yang bersifat kerajaan dan Daerah Istimewa sebagai bagian dari Negara Kesatuan Republik Indonesia. Pada tahun 1951, Sri Sultan Hamengku Buwono IX dan Sri Pakualam VIII memikirkan perlunya penggabungan antara wilayah Kasultanan yaitu Kabupaten Kulon Progo (wilayah uatara) dengan wilayah Pakualaman yaitu Kabupaten Adikarto( wilayah selatan).

Atas dasar kesepakatan dari Sri Sultan Hamengku Buwono IX dan Sri Pakualam VIII, maka oleh pemerintah pusat dikeluarkan UU No. 18 tahun 1951 yang ditetapkan pada tanggal 12 Oktober 1951 dan diundangkan tanggal 15 Oktober 1951. Undang-undang ini mengatur tentang perubahan UU No. 15 tahun 1950 untuk penggabungan Daerah Kabupaten Kulon Progo dan Kabupaten Adikarta dalam lingkungan DIY menjadi satu kabupaten dengan nama Kulon Progo yang selanjutnya berhak mengatur dan mengurus rumah-tangganya sendiri. Undang-undang tersebut mulai berlaku mulai tanggal 15 Oktober 1951. Selanjutnya tanggal tersebut secara yuridis formal ditetapkan sebagai Hari Jadi Kabupaten Kulon Progo, yakni 15 Oktober 1951, atau saat diundangkannya UU No. 18 tahun 1951 oleh Menteri Kehakiman Republik Indonesia.

Selanjutnya pada Tanggal 29 Desember 1951 proses administrasi penggabungan telah selesai dan pada tanggal 1 Januari 1952, administrasi pemerintahan baru, mulai dilaksanakan, dengan pusat pemerintahan di Wates.

Nama-nama yang menjabat Bupati Kulon Progo sejak tahun 1951 sampai sekarang adalah sbb:

1. KRT. Suryoningrat (1951 - 1959)
2. R. Prodjo Suparno (1959-1962)
3. KRT. Kertodiningrat (1963-1969)
4. R. Soetedjo (1969-1975)
5. R. Soeparno (1975-1980)
6. Drs. KRT. Wijoyo Hadiningrat ( 1981-1991)
7. Drs, H, Suratidjo (1991-2001)
8. H. Toyo Santosa Dipo (PDIP), Wakil Bupati H. Anwar Hamid (PKB) -
2001-2006
9. H. Toyo Santosa Dipo (PDIP) dan Wakil Drs. H. Mulyono (PAN) -2006-2011

Sumber : DPRD Kulon Progo, (editing KJG 09)

Rabu, 11 Februari 2009

Hong wilaheng...


Binarung pletheking Sang Hyang Pratangga Pati,
sinawung maruta sumaruna kang tumiyup ririh tanpa
pepoyan nggondhol rujiting nala kapang-kapang
saparan-paran mangambar kongas. Mugiya kekidungan
pamuji winantu rahayu tansah konjuk mring pra kadang
sami, miwah j@wa ingkang meh ngancik dasa warsi,
katidha kalingga murda sumrambah sumarah mring pepujan
jati, agesang sejati Hyang Widi Mha Suci.

Sirep reseping sepi ing j@wa mriki, swawi
sinesep-sesep sisaning kandha lan sabda, saha den
rerepa gendhing eling-eling lelangen guyon gumyak
asuka suka kapiarsa linangkung kadya japa mantra wirid
donga, tebih saking raos kacuwan hanamung
pangigit-igit prentuling nala rena, sundhul sawab
berkah suwuk kanugrahan, wimbuh pangangen-angen,
kangen, Oh Jawaku oh Jawamu, Jawa kita kabeh.

Kepareng hambuka biwara saking Ngayoja, sinung kala
sapantha hasta brata awarna gunung suwung wang-wung,
pra sudi hamarapi kinaran redi Merapi, nun inggih ri
kalenggahan puniki jaya-jaya kondhang kaonang
nglangkungi selebriti, kalamangsa nembe gerah- sayah,
rimah-rimah lebda sesorah amarah, susah, lhaadalah!

boten kaduga boten kanyana menawi langkung saking
udakawis sedasa warsa kepengker sinaos rinaos
geter-gemeter suku kula tanpa klamit kumawantun midak
pucuking redi merapi, mrambat-mrambat kebat kliwat
anglelirwa jiwa, mbirat raos ajrih mring wilalating
bilahi, sayektosipun dede kurda nepak jaja,
ngoglengaken jangga umuk kemewat kuwating raga,
ananging hanamung nututi krenteging ati samenir nodhi
pepinginan sagiri, mersudi ngelmi alaming siwi
ndhedhepe aleming gati, ngupadi ayeming pribadi.

Dhaweg wak mami, menawi pikantuk, mugi pikantuka
ngelmi pepanthan hasta brata, megegeg anteng sugih
jeneng, datan menter katrajang bayu bajra, andhaplang
pindha Puncak Garuda, dereng!.

Namung sawetawis pamawas sowang-sowang endahing Merapi
kala semanten benten kaliyan swasana puniki.
Dinten niki, Merapi kaaniaya, geneya sedaya samya
anggege mangsa punapa murih saget lelumban surak mrata
hambata rubuh sinambi ningali kasangsaraning sesami?
sansaya tipis watesipun bencana kaliyan pahargyan,
Hamarapi, Merapi sansaya nyalawadi.

Nuwun,16।5।06. 10.30 wib
(Kaserat sedasa dinten saderingipun kadadosan Lindhu ageng
ing Ngayogyakarta, 27 Mei 2006)
Plengkung Gadhing

sauruting margi laksitaning wanci
yen awan kepanggang wengis
yen ratri sepi lamis
lenggahnya kesiku, kesaru
katali godhi mbeguguk ngutho waton
wingi uni wis dadi pesthen,
dina iki dadi pasren,
sesuk mung dadi impen.
Pancen.

Ilang salwiring walat welat
wirid japa mantra gung
sisip sembir kamiseseten.
gawar kentheng rante lawe
ngundha anglong, cinancang
ing wengku pengangen-angen.

Tebane mung alun-alun pengkeran
kumarane kajantur tanpa pocapan.

panggah,
Lengkunge memba lurung
taberi larung-larung
samubarang sing kedlarung,
dadi ilen-ilen tumetesing waspa
wuyung layung-layung.


Plengkung Gadhing, 24 September 2002.
KJG-

Kamis, 05 Februari 2009

न्गयोजा कला मंग्सा
Ngayoja Kala Mangsa Beda

nJangkepi kandha hambuka wiwara, nyebar warta kepareng
atur sawetawis werda menggah kawontenan Ngayoja ing
titi kala puniki.

Nun inggih, sesarengan ngajengaken Garebeg Maulid Nabi
Muhamad SAW 1430 H, sampun lumaksita sawetawis wekdal kawiwitan 30 Januari 2009 kapengeker ing Alun-alun Ler Kraton Ngayogyakarta kagelar Pasar Malam Perayaan Sekaten (PMPS) kanthi mendhet irah-irahan "Dengan Perayaan Sekaten 2009 Kita Perkokoh Semangat Persatuan dan Kesatuan dalam Berkarya Nyata Membangun Kota Yogyakarta"

Miterat pangarsaning panitya jarwaning irah-irahan sawau Sekaten kaangkah minangka umpaking amangun agami saha ritual budaya,sampun ngantos sekaten nggiwar saking ancas lan tujuwan minaggka warisan budaya ingkang kebak paugeran luhur, "nglurug tanpa bala, menang tanpa ngasorake" kadidene duking uni pra Wali ngronce sekaten minangka media dakwah

Rerangkening PMPS 2009, Ketingal gebyar-gebyar, soroting lampu
sinawang saking mandrawa kadya sunaring kartika neba.
Alun-alun saestu benten kaliyan dunung wangunipun
sakawit minangka papan wingit. Alun-alun ingkang
kasumadyaaken minangka papan "tapa pepe", ngore-ore
hangrantu rereping paseban njawi ing wekdal samangke
sampun malik grembyang dados papan hamiyak gumyak
suka-suka kebak sesawangan endah maneka warni.

Para sudagar ahli dagang saking pundi pundi papan samya
mlumpuk gapruk sora rebut unggul tawa-tawa
daganganipun. Pepak andher nggennya tata dedagangan
tumpang tritis, adu dhengkul, jejel riyel sesimpingan
sisih-sisihan, sinawung para rwuh lan pamirsa ingkang
ilir mendah lur tan ana kendhate. PMPS 2009 ing wanci
dalu, lumer gumer-gumer, dhedhak menir siti sewu
makempal samya hamanggihaken rasa, pendah sata manggih
krama.

Sawetawis gegambaran ribet, ruwet, ramenipun PMPS 2009
saget kangge gegambaran saha lelimbangan menggah
makna, ancas lan tujuwan Sekatenan ingkang
satahunipun. Ewasemanten PMPS 2009 samangke kasumanggaaken
dhumateng sadhengah para lebda, winasis, saha
pangembating praja, mugi kersa paring pambiji kanthi
pratitis, sumela kawicaksanan jangkep, matemah PMPS 2009
tetep hanggung paramarta mahanani reja, dados
papan pariwisata raga lan jiwa, tanpa lirwa ugi saget
kangge papan pangupa jiwa.

Nuwun.

NGayoja, 5 Februari 2009
Kijoogo Nonton Sekaten

Selasa, 03 Februari 2009

Sambarabdhura-Manohara

hongilaheng, awigna mastu purnama sidham...
Lampahing kampuh manohara ing altar asobdya mangiring pasugatan sendratari "Mahakarya Borobudur" srumuwus lebda sinampur ganda marganda rum lir bale marcukundha tinata hamawur kembang cempaka cahya nur chaya swasana kinanthi lebda wiwaha andrawina, mangesthi hastuning pepuja kalbu mangayu-ayu- manguyu-uyu, suka-suka karana karenan ing mardi siwi.

Saestu eca datan rinaos sekeca kula kumalungkung kumawantun jajar hamrabu panjenenganipun ShanonHsieh-Heng Lee, Van Jeng, Ken Wu, Chen, saha AntonioTavares, para narendra jawara ingkang pantes pinunjung segahan sedhah kinang pakurmatan. Wimbuh dhasar Sang Hyang Pratanggapati wus ngancik wanci surup, memanonira gya sumusup bantala, larap-larap sumilir anglalir lampahing maruta, sawatawis sepining sepen mengeng kapenggak ungeling gendhing Sri Rahayu saha Ketawang Puspawarna pratandha hadicara pawiwahan sampun binuka.

Panggeng-panggung- panggunggung sewu soca runtut obahing kandha, kandha manut lakuning carita, carita tumuju pesthining jarwa. "Mahakarya Borobudur" sigrabinabar, repepeh-repepeh jantraning suku pra bedayan seblak sampur lengkung bengkung, hanglengkeh ing lengkehing Boro-Budur, keplok binarung kaliyan sigraking pra pradangga ngolah lokananta, sinawang saking mandrawa pindha swarga loka tinarub janur sotya.......

..Sinebat ing adicara kinocap dening pranata kandha bilih para paraga among beksa "Mahakarya Borobudur" saking STSI Surakarta sinengkuyung Paguyuban Seniman-seniwati kanan kering Borobudur.
Wau ta beksan sampun pinacak simping anraju, tumapak kapijisiji-siji hanjala niti mecaki sadawaning margi, anglela paring sugata ameng-ameng ngenggar-enggar landheping panggraita, solahing bawa angendanu olahing rasa pangrasa, eling jaman Syailendra nun lelangen lelangunan ing pojoking netra nalika Sang Prabu Smaratungga kadherekaaken Gunadharma gya amiwiti amangun wewangunan Borobudurnaminya.

Methik carita, munggel adeging beksan Mahakarya Borobudur, swawi kacarita sela gilang ginotong robyong-robyong saking redi malela, mawrata kandha menawa Sang Raja jaman iku sinuyudan mring kawuladasih, kacihna sedaya kawula tumandhang grayang kanthi suka tanpa tinandhingan panjelih sedih.
Karana adeging Borobudur linambaran bebatur atosing balung wuleting kulit, geter pangolahing rasa laku mrawira, japa mantra donga sakamat tan kendhat kinelun kukusing dupa maneges mring Hyang Sukma kawekas, pramila limrah menawi cakriking Borobudur kRata Penuhaton weweg wingit, mrebawani lir sinanggulan makutha, elok adi, anggeganda rum dumugi nagri Rum malah sasapaa alok menawi esti mangambar-ambar makantar-kantar warata ing saindenging bawana.

Murba wibawa pantes Borobudurkukuh sinengguh jinara menter dados paseksen mubeng-mingering kahanan donya wus langkung saking dwi abad laminya..... ..

Borobudur, 30-Agustus 2006
Risang Jogogati

0
Mijil Wengi Mangsa Kapurnaman

Wengi iku aku cukla-cukli nedya ngetutake jumangkahingsuku saparan-paran,
sineret kareping rasa kepingin dhedhepe nglesot ngresepi tawang
nyawang sunaring Rembulan Kapurnaman. "tinimbang turu sore, kaki"

Ing ereng-erenging pareden kae, sapa tambuh-sapawanuh,
menawa ta ana warih wangi mancur hangambar,
bening satiti wantah satitah, tinata satata sarwa-sarwi prasaja,
kamangka sajatine iku panti ngulir budi nggayuh basuki.
"Menawa kepingin weruh merema,
Kalamun harsa sumurub urubing tirta, kendhalenana talining mega"

Aku banjur ngendhegake jumangkahing suku,
nata ilining sedya, gya antut malebeng karsa, nyawiji ing rasa.
Sawetawis swasana sepi nglangut, angayut tumiyuping maruta anglalir
lelering ilir-ilir sinekar kanthi maneges,
manekung puja nothok kori karahayon,
mbikak ineping gebyog wiyar: Kaluhuran.
"Sepi iku resepana sanajan sepa sapanen suwunen sawabe
dimen kantuk kasusantane sang taya"

Kamangka aku mung udhu klungsu,
pangoting panggraita wus suwe kethul,
apa maneh pancen aku durung tekan undhak-undhakan Tuwa,
tuwangga tuwuh wawasane, bisa tumanggaping wacana, tumuju waluya Nyata.

Pirembagan imbal wacana sansaya dalu ngancik parak enjang,
sansaya regeng gumrenggeng pindha laler mengeng.
Kawedal Pangandikan kang bangkit mbangun rasa manembah
mring GUSTI ALLAH, kapireng pangandikan kang bangkit mbangun rasa Mulya,
kapiarsa pangandikan kang sinung bobot, boboting pangandikan dumunung ing bibiting basa,
kang sinurung ROSO RESEP."kalamun harsa mblebesake rasa, jajag-jajag kedhungebasa"
............ ..dhuh...

...Nun inggih binerkahan, kersaning Hyang Wenang dalu punika kula kiyat njereng soca.
Sampun ngantos wastra lungsit ing sampiran, sigra tut wuri,
sung andherek dhudhah-dhudhah, dhudhuk-dhudhuk, gugah-gugah,
yektining kautaman, NGESTHI SWASTIASTU RUMING NARPATI
Sepuh panwus pantes kalamun pupuse tansah ngidung pepujan jati bisa sepi ing nepsu,
lenggah esepi ing kewuh Sumaruna Sepi ing pamrih Karana wus karenan lereming reh Rahayu

Semanten saparan pangajeng ajeng pepintan suk kapan saget kasebat Tuwa,
tuwuh wawasane, bisa tumanggaping wacana, tumuju waluya nyata
Hawya kongsi wuta ing kawaspadan
haywa kongsi tilar tapak tumpang tindhih semu ing lena
hawya kongsi towong ing paminta dimen dhuhkita lunga tanpa pepoyan.

Lir asuku jaja ateken janggut, ukur-ukur badan sepata
jebul aku isih dumunung ing wengkoning klapa,
durung tekan sari-sarining rasa, apa maneh tekan dununging werda dadi pepadhang !!
pancen lantiping panggraitaiku pangkat-pangkat.
Nanging aku kudu nggedhegake ati,

Tliti, tlaten, Taberi ngudi, sregep neges kinarya pawitane.
Rasa iku satitah, diudi kanthi samadya, aja nganti salah kedaden dadi nefsu,
mugi katrajua kanthi rahayu.

mBadal pasilan saka panti ngulir budi,
Kapurnaman,kanyata dudu sadrema : "tinimbang turu sore", jalaran:
"turune janma arip, kalamun melek darbe melik, melok-melok harsa muluk.
turun-e wara tapa tansah ngupadi wasita adi tetep dadi tepa palupi
"mbuh suk kapan....... .

Hanenggih, katata, katiti tilas-telasing atur,
temtu kemawon anggen kula mbusanani ukara, nata basa kirang besus,
mugi kabesut salwireng lepat, duna dungkap, saha unggah-ungguhing trapsila.
Tumetesing kacuwan, dadia rerentengane kanugrahan.

Nuwun.
Kaliurang, 25 Juli 2002
Kijogogati

Rabu, 14 Januari 2009

0
Rasa Urip

Urip iku rasa, rasa iku urip, urip tanpa rasa iku reca.
wira wiri ora rumangsa wirang karana wus ilang rasane
den samudana ora krasa, direrepa ora rumangsa, disendhu ora digugu, dipenggak nyangkal tenggak, digatra sansaya ndadra
Atine tan tanggap, esmune sepi ing sasmita, meguguk mangutha waton, mbondhan tanpa ratu
watake pekok tan kena ginepok alok, sikepe mbedhug boten kinukup ing gludhug